Vandaag viel het nog enigszins mee ...

Vandaag was aleszins beter dan gisteren wat het weer betreft.  Gisteren was het vaak niet mogelijk te fotograferen zonder hoge iso-waarde of lichtsterke lens.   En dan zat er nog een boek in mijn hoofd, dat leek er allemaal zo uit te rollen onderweg, maar als je het tracht te benaderen met pen en papier of tekstverwerker is het er niet meer zoals het was. Inspreken in een voice-recorder is ook al geen optie.  Het is zo een beetje als Julia Cameron in haar boeken beschrijft.  Ik kreeg diverse versies door mijn brein van goedaardig over kwaadaardig en alles tussen in. Zelfs de dialogen waren erg pittig en ik moet zeggen dat ik er het een en ander toch van heb kunnen neerschrijven, maar het mist de intensiteit van het origineel.  De foto's van de bomen heb ik zodanig ontwikkeld zoals ik ze me heb voorgesteld in mijn geestesoog. Ik heb vaak dat ik iets schilder of teken en dat ik goed weet hoe het er moet uitzien, lang op voorhand, maar dat het materiaal me een andere weg opwijst.  Dan kap ik er meestal mee, dus heel veel werk is onafgewerkt en staat er al maanden, jaren te wachten op een vervolg dat er allicht nooit gaat komen.  Zo is er een prachtig stilleven dat al vijf jaar en half staat te wachten op een vervolg en gisteren heb ik het dan plots ergens weggestoken, reden ? ... bezoekers vragen steeds wanneer het af gaat zijn, maar ik weet heel goed dat het nooit af zal zijn, het voldoet niet aan mijn innerlijke oog. Ik weet dat ik hier al eens regelmatig een foto post die niet voldoet aan mijn eisen, maar dat ik ze post omdat ze voldoende zegt naar buiten toe ... 

Bild 003.jpg

 

Bild 022.jpg

 

Bild 023.jpg


Commentaren

  • ik kan me dat heel goed voorstellen ... hoe je het ziet en dat je niet krijgt zoals je het beeld voor ogen ziet.
    Hetzelfde met woorden, soms wandelen er woordjes 's nachts zo heel dicht bij mij, ik probeer ze vast te houden, weiger om op te staan. soms lukt ze het me, staan ze me 's morgens zo heel hunkerend op te wachten ... soms zijn ze ook voorbij gewandeld en dan denk ik van wie weet ... misschien ontmoet ik ze nog wel eens en anders, ja dan is het maar zo

  • een vroege herfst...

    je eerste foto illustreert het

    groeten!

  • tja erwin,
    misschien ben je té kritisch...
    maar goed, dat weet allen jij van je foto's en je doeken,
    kun je eens wat laten zien van wat je zoal maakT

    groetjes en een fijne avond wens ik jou

  • als je ze niet afwerkt, zet ze niet weg maar zet er een nieuwe grondlaag of een flinke gesso op, zodat je kan herbeginnen... wedden dat je aan de helft van je weggezette werken zal verder werken ?
    en ja, de herfst is dit jaar weer duidelijk heel vroeg... onze paddo foto's zullen we in augustus , september mogen shooten...

  • E toch is 't mooi, Erwin...
    Lie(f)s.

  • Die paddestoelen zijn er vroeg bij. De foto's tonen zoals het nu is, alles is mooi groen, maar het is te nat en te fris.
    Dingen afwerken...soms begin je er na langere tijd weer terug aan, maar soms raakt iets nooit afgewerkt, omdat nieuwe ideeën weer andere inspiratie brengt.
    Groetjes

  • ...dit is een herkenbaar verhaal Erwin...een kunstwerk eindigt nooit als het begonnen is...toch mooie foto's hoor, groetjes van rené

De commentaren zijn gesloten.